PinkiDalalOnline

 કાશ્મીર ફાઇલ્સ જોયું નહોતું ત્યારે વિચારી રાખ્યું હતું કે આ ફિલ્મ વિષે , આ વિષય પર કશું જ ન લખવું . પત્રકાર તરીકેની કારકિર્દીમાં કાશ્મીરને ખૂબ નિકટથી જોવાનો , વિસ્થાપિત હિન્દૂ પંડિત કુટુંબોને મળવાનો, સેના સાથે લાઈન ઓફ કંટ્રોલ પર રહેવાનો , સૌથી વધુ ખતરનાક વિસ્તારોમાં ઇન્સર્જન્સી દરમિયાન સોપોર બારામુલ્લાહની સુમસામ ગલીઓમાં ઘુમવાનો અને આ તમામ પરિબળોના પ્રત્યક્ષ અને પરોક્ષરીતે સાક્ષી બનવાની તક મળી હતી. એટલું જ નહીં કારકિર્દીના વર્ષોમાં લાંબા સમય સુધી ડિફેન્સ બીટ પણ કરી હતી.  ઘણી બધી વાતોના મૂળથી વાકેફ હોવા છતાં કશું નથી લખવું એવું મન બનાવી લીધું હતું. એ ફિલ્મ જોયા પછી મન ફેરવાય ગયું એવું પણ ન માનશો.  મન ફેરવવા માટે જવાબદાર કારણો તો જુદાં જ હતા. કહેવાતાં વિદ્વાનોના મત , ડિબેટ તરીકે , ભાષણ સ્વરૂપે , કમેન્ટના વિકૃત સ્વરૂપ તો જોયા પણ હદ  ત્યારે થઇ ગઈ કે આ કરુણાંતિકાને જસ્ટિફાય કરવાની ચળવળ ચાલી. વોટ્સએપ મેસેજ પર ફરતાં લાંબાલચક મેસેજો . મુસ્લિમ બહેનો પર કેટલા બળાત્કાર થયા છે તેનું શું ? એવી વાતો. હિન્દૂ કરતાં મુસ્લિમો વધુ માર્યા ગયા છે એવી વાહિયાત દલીલો....

સામાન્યરીતે જંગલ સફારી માટે વધુ ઉચિત મનાતો હોય તે સમય ઉનાળો  છે. કારણ છે ગરમી. ભારતભરના  અભ્યારણોમાં વાઘ , સિંહ કે પછી કોઈપણ પશુ પંખી જીવ જંતુની ગતિવિધિ વધી જાય છે. તરસ તો સહુને લાગે. એટલે ઉનાળાના સમયમાં પાણીના સ્ત્રોત જેવાકે તળાવ, નદી પાસે આ પ્રાણીઓની અવરજવર વધી જાય છે. અમે જે સીઝનમાં હતા એ તો હતો શિયાળો ને પાછી ઠંડી કહે મારું કામ.  અમે  પહોંચ્યા એવા જ સફારી માટે નીકળવાનું હતું. ઢીકાલામાં સવાર અને બપોર એટલે કે દિવસના બે વાર સફારી માટે ફાળવાયા છે. એ સિવાય કોઈપણ વ્યક્તિ  લોજનો ગેટ  ક્રોસ કરી ન શકે. એ પ્રતિબંધનું કારણ અમને બીજા દિવસે સમજાયું. અમે અમારા મિત્રની સલાહ માનીને ત્રણ દિવસમાં છ સફારી બુક કરી હતી. બપોરની સફારી હતી 1.45 થી 5.45 સુધી. ભૂખ તો કકડીને લાગી હતી પણ હાથ પાર સમય નહોતો કે લંચ કરી શકાય. એટલે કેન્ટીનમાં જઈને મેગી ને ચાથી કામ ચલાવી ઝટપટ ખુલ્લી જીપમાં ગોઠવાઈ ગયા.  અમારી સાથે હતા ડ્રાઈવર હારુન અને ગાઈડ વિજય. હારુન જંગલનો આબાદ જાણકાર હતો. ગાઈડનું કામ હતું બાઇનોક્યુલરથી નજર રાખવાનું, કોલ જાણવાનું. જંગલનો કોલ પણ જોવા સાં...

કોર્બેટ નેશનલ પાર્કમાં એન્ટ્રી કરવા માટે અમે રાતવાસો કર્યો હતો નજીક આવેલા રામનગરની એક હોટેલમાં. રામનગરમાં ઠંડીનો ચમકારો જબરદસ્ત હતો. એક વાત સમજાઈ કે જંગલ વિસ્તાર રામનગર કસ્બા સાથે જ શરુ થઇ જાય છે. એટલે રામનગરની સીમમાં માંડ પાંચ છ કિલોમીટર દૂરી પર રિસોર્ટ્સનું જંગલ શરુ થઇ જાય છે. જે નેટ પર કોર્બેટ પાર્કની રિસોર્ટ લાગે પણ હકીકતે હોતી નથી, નામ ફેન્સી ,કોર્બેટ અને જંગલ સાથે જોડાયેલા હોય એટલે 500 કિલોમીટર દૂરથી બુકીંગ કરાવનાર બિચારા ટૂરિસ્ટ્સ માને કે આપણે તો જંગલમાં બુકીંગ કરાવ્યું છે. ત્યાં જઈને પરિસ્થિતિ સમજાય કે આ જંગલ નહીં બફર ઝોન કહેવાય એવા કસ્બામાં જ આ હોટેલ છે ,પણ કશું કરવાને લાચાર હોવાથી એક બે દિવસ 40 સિટર કેન્ટરમાં જઈને જંગલમાં આંટા ફેરા ને આશીર્વાદ કરી આવે, વાઘ તો શું હરણ કે શિયાળ જોવા મળે તો નસીબ. એ લોકો માને છે કે કોર્બેટમાં વાઘ જ નથી.  અમે તૈયાર હતા સવારના નવ વાગે ,અમારે થોડી ફોર્માલિટી પતાવીને પાર્કમાં એન્ટ્રી કરવાની હતી. આ માટે મેનેજમેન્ટ અતિશય ચુસ્ત છે. આધાર કાર્ડ સાથે અન્ય પ્રુફ આપીને એન્ટ્રી મળે ને એક્ઝીટ માટે પણ ફોર્માલિટી પછી બહાર જવા મળે . એ પતાવીને અમે ...

             Pic by Kaushik Ghelani  થોડાં વર્ષ પહેલાં એક ફિલ્મ જોઈ હતી: કાલ. અજય દેવગણ અને  મોટી સ્ટારકાસ્ટની આ ફિલ્મ આમ તો ભૂતકથા હતી. બોક્સઓફિસ પર એવી સફળ  નહોતી થઇ ,પણ એમાં દર્શાવાયેલું જંગલ મનમાં રહી ગયું હતું.  મનમાં વર્ષોથી રમી રહેલા કોર્બેટ પાર્ક માટે જયારે વિચારવા માંડ્યું ત્યારે મિત્રોની સલાહસૂચન શરુ થઇ ગયા.  'ત્યાં જવાય જ નહીં. ત્યાં વાઘ તો દેખાતાં  જ નથી. એના કરતાં રણથંભોર વધુ બહેતર .. ' 'કેટલું દૂર, દિલ્હીથી છ સાત કલાક ...ન જવાય ..' કોઈકે તો ઠંડીનું કારણ આપ્યું કોઈકે અન્ય બીજા કારણો ને ડેસ્ટિનેશન સૂચવ્યા. પણ, મનમાં નક્કી કરી રાખ્યું હતું કે આ વખતે તો કોર્બેટ પાર્કમાં  ઈચ્છાનો મોક્ષ કરવો જ રહ્યો એટલે નક્કી કર્યું કે જો હોના હૈ હો,પણ જવું તો કોર્બેટ નેશનલ પાર્ક.  ઉત્તરાખંડમાં આવેલા આ અભ્યારણ્યનું નામ છે કોર્બેટ નેશનલ પાર્ક પણ સહુ કોઈ એને જિમ કોર્બેટ પાર્ક કહે છે.  વિગતે વાત કરીએ એ પહેલા સહુની કુતુહલતાને રજા આપી દેવી જરૂરી છે. એટલે ખાસ કહેવાનું કે કોર્બેટપાર્કમાં વાઘ તો જોવા મ...

  ઔરંગાબાદના મુખ્ય  ટુરિસ્ટ આકર્ષણો અમે જોઈ લીધા હતા. બાકી જો કંઈ રહેતું હોય તો તે હતું બીબી કા મકબરા . આઇટેનરીમાં એક સ્થળનું તો નામ જ ગાયબ હતું તે હતી આલમગીર ઔરંગઝેબની દરગાહ. ટુર શરુ કરતાં પૂર્વે વાંચી લીધું હતું કે બીબી કા મકબરા જોઈને મોટાભાગના ટૂરિસ્ટ્સને નિરાશા જ ઉપજે છે. ટ્રીપ એડવાઈઝર પર એવી જ કમેન્ટ્સ હતી. ને વાત સાચી પણ લાગી. આગ્રાનો તાજમહાલ  અને પછી તમે દખ્ખણના તાજ તરીકે લેખાતો બીબી કા મકબરા જોવા જાવ તો જે નિરાશા ઉપજે તેમાં વાંક તમારો હરગીઝ નથી.  આગ્રાનો તાજ બનાવનાર હતો શાહજહાં , ઔરંગઝેબનો પિતા. જેને ઔરંગઝેબે જેલમાં નંખાવ્યો હતો. ઇતિહાસની આ તમામ વાતોથી સૌ વિદિત છે. કહાનીઓ તો એમ પણ કહે છે કે કટ્ટરપંથી ઔરંગઝેબનો પ્રથમ પ્રેમ કોઈ હિન્દૂ યુવતી હતી. જે પ્રેમકથા કોઈક કારણસર આગળ ચાલી નહીં. બીબીનો મકબરો જેને માટે બનાવાયો તે ઔરંગઝેબની પ્રથમ પત્ની દિલરસબાનુ પણ સાસુ મુમતાઝ મહેલની જેમ જ પ્રસુતિ દરમિયાન મરણ પામી હતી, પાંચ સંતાનો આપીને. પણ, ઔરંગઝેબને યુદ્ધ સિવાય કશું જામતું નહીં. એ જ તો વાત હતી કે જેને કારણે એને પિતા શાહજહાં ને ભાઈ દારા શિકોહ પર ધિક્કાર હતો. કલાપ્રેમી ...

                                                                                              ઇમેજ : ગૂગલ ભારતની ભૂમિએ અસંખ્ય યુદ્ધ જોયા છે. સાહસિક રાજવીઓ, રાજકારણ , રાજનીતિ ,ખટપટ, કાવાદાવા, કૂટનીતિ અને આક્રમણકારીઓની ટક્કર.  કેટલાંય મહારથીઓ જાજરમાન, મજબૂત અભેદ્ય કહેવાય તેવા કિલ્લામાં હાર્યા છે.  પોતાના રાજ્યની, રૈયતની રક્ષા માટે દરેક રાજવી કિલ્લા નિર્માણ તો જરૂર કરતાં રહેતા. આજે પણ તવારીખની સાક્ષી ભરતાં એ કિલ્લાઓ અડીખમ ઉભા છે. કોઈક જર્જરિત હાલતમાં છે તો કોઈ કાળની સામે લડત આપતાં અડીખમ ઉભા છે. એ પૈકી એક છે દૌલતાબાદ ફોર્ટ. મૂળ નામ દેવગિરિ દુર્ગ.  પ્રાચીન સમયથી જ એ શક્તિશાળી રાજવીઓનો ગઢ કહેવાય છે. આ રાજવીઓએ આજના મુંબઈ પર પણ સત્તા ભોગવી હતી. દૌલતાબાદ કે પછી દેવગિરિ એક એવો દુર્ગ છે એને માટે કહેવાય છે કે એ ક્યારેય દુશ્મનના હાથે પડ્યો...

અજંતા ઇલોરાની ટ્રીપ પ્લાન કરી હતી દિવાળી પછી. નવેમ્બર મહિનો આ ટ્રીપ માટે આદર્શ એ  હેતુથી કે વાતાવરણમાં ઠંડક હોય. ઉનાળામાં આ જગ્યાએ જવાનો વિચાર સુધ્ધાં ન કરી શકાય. ટેમ્પરેચર 40 થી 48 ડિગ્રી હોય અને એ વખતે ચાલીને ગુફાઓ જોવાનો પ્લાન અસહ્ય બની  રહે.  મારો પ્લાન જાણ્યા પછી મિત્ર હેતલ દેસાઈએ મને મરાઠી ફિલ્મ અજીન્થા જોઈને જવાનો અનુરોધ કર્યો હતો. ત્યારે ખબર નહોતી કે આ ફિલ્મના છેડા ક્યાં જોડાવાના છે.  અમારા ડ્રાઈવર ઉત્તમભાઉએ જણાવ્યું હતું એમ અમે સાતને ટકોરે હોટલ છોડી. ઔરંગાબાદથી અજંતા કેવ્સ છે 110 કિલોમીટરના અંતરે. આમ જોવા જાવ તો પહોંચતાં બે કલાકથી વધુ સમય ન લાગવો જોઈએ. પણ, જેવી સિટીની હદ છોડી કે સમજાયું કે શા માટે અજંતા પહોંચતા ત્રણથી સાડા ત્રણ કલાકનો સમય લાગે છે.  આવી સુંદર, વર્લ્ડ કલાસ કહેવાય તેવી સાઈટ પર પહોંચવા માટે ઢંગનો રસ્તો નથી. 75 ટકા રસ્તો હજી બની રહ્યો છે.  આ સ્ટેટ્સ છેલ્લાં દસ વર્ષથી છે. જે સાઈટ પર આટલાં ટુરિસ્ટ આવતાં હોય , નેશનલ હાઇવે સાથે જોડાતો હોય એ સાવ ખસ્તેહાલ છે.  અમે નીકળ્યા હતા આ વાત ગણતરીમાં લઈને. સાત વાગ્યે નીકળ્યા પછી મોડામાં મોડું...