PinkiDalalOnline

દીમાપુર એરપોર્ટ પર અમે અમારા ગ્રુપને મળ્યા , કોઈ મેંગ્લોરથી હતું તો કોઈ બેંગ્લોરથી , થોડા અમારી જેમ મુંબઈથી અને અમદાવાદથી પણ. સહુ કોઈ યંગ ટર્ક.  સહપ્રવાસીઓ તેમની ત્રીસીમાં હતા. તમામ પાસે એક કોમન શોખ હતો અલગારી રખડપટ્ટી. અમારી યાત્રા શરુ થઇ.પહેલીવાર એવું બન્યું કે ગ્રુપમાં અમે સૌથી મોટા હતા.  જવાનું હતું ઝુલેકે નામના એક ગામે. દીમાપુરથી માત્ર 80 કિલોમીટર દૂર હતું, અમારી ફ્લાઇટ તો સમયસર હતી પણ થોડા લોકો મોડા પડ્યા તેથી વેન ઉપડી લગભગ દોઢના સુમારે. મનમાં હતું 80 કિલોમીટર એટલે બેથી સાવ બે કલાક તેથી વધુ શું ? પણ, ના એ ગણતરી પહાડોમાં ન મૂકી શકાય.  વાહન ગમે તે હોય રસ્તાને , વાતાવરણને અને જો ટ્રાફિક હોય તો તેને ગણતરીમાં લીધા વિના છૂટકો નહીં.  તો દીમાપુરથી અમારી યાત્રા ઝુલેકે તરફ શરૂ થઈ.જેમ સાંભળ્યું હતું તે પ્રમાણે  અમે કલ્પના કરી હતી બિસ્માર રસ્તાની, પહાડી વિસ્તાર એટલે હેરપીન બેન્ડથી લઈને મનમાં આસામના ટ્રાફિકનું ચિત્રણ પણ તાજું હતું ,  કલ્પના કરી હતી તેવું કશું ન બન્યું. રસ્તા સારા હતા, વાતાવરણ પણ સારું હતું. ઠંડક ખરી પણ ઠંડી નહીં , શિયાળો બેસી રહ્યો હોય...

Our journey to Dzuleke began in Dimapur, and from the very first mile, Nagaland overturned all our assumptions. We had pictured rugged, uneven terrain, yet we found ourselves gliding over smooth tarmac framed by lush green hills. The roadside vegetation seemed to lean in gently, as if guiding us deeper into its world. Everywhere we looked, the landscape was bursting with color bright red wild poinsettias glowing against the slopes, and delicate cherry blossoms scattered across the hillsides, softening the scenery with their pale pink haze. It felt as though nature had put on its most festive attire to welcome us.  Some patches of the hills are adorned with the golden-yellow blooms of the Japanese Sunflower (Tithonia diversifolia).  The Pineapple Interlude Before the cool hills embraced us, the road offered one unforgettable treat. I remembered  a scene in The Family Man 3, where JK enthusiastically praised Nagaland’s pineapples. Never did I imagine that I would one day pa...